شیرهای ایمنی در درجه اول به دو دسته ساختاری تقسیم می شوند: فنری و اهرمی. در شیرهای فنری، مهر و موم بین دیسک و نشیمنگاه با نیروی فنر حفظ می شود، در حالی که شیرهای دارای وزن اهرمی به نیروی اعمال شده توسط یک اهرم و یک وزنه متکی هستند. برای برآورده کردن نیاز به تخلیه با ظرفیت بالا، یک شیر ایمنی "نوع پالسی" - همچنین به عنوان شیر ایمنی با کارکرد پایلوت - توسعه یافت. این نوع از یک شیر اطمینان اصلی و یک شیر کمکی تشکیل شده است. هنگامی که فشار محیط داخل خط لوله از حد تعیین شده فراتر رفت، دریچه کمکی ابتدا باز می شود و به محیط اجازه می دهد تا از طریق یک خط پایلوت به شیر ایمنی اصلی جریان یابد و آن را فعال کند و در نتیجه فشار اضافی را کاهش دهد.
ظرفیت تخلیه یک شیر اطمینان به قطر سوراخ صندلی و بالابر (ارتفاع باز شدن) دیسک بستگی دارد. سوپاپ ها بر اساس بالابر به دو نوع طبقه بندی می شوند: دریچه های "کم بالابر" که در آن بالابر 1/20 تا 1/40 قطر داخلی صندلی است و دریچه های "Full-lift" که در آن بالابر 1/3 تا 1/4 قطر آن است.
علاوه بر این، شیرهای اطمینان بسته به نیازهای عملیاتی به دو دسته بسته یا غیر محصور طبقه بندی می شوند. در شیرهای بسته، محیط تخلیه شده به محیط اطراف نشت نمی کند، بلکه به طور کامل از طریق یک خروجی تعیین شده هدایت می شود. این نوع معمولاً برای محیط های سمی یا خورنده استفاده می شود. دریچه های غیر بسته معمولاً برای محیط های غیر سمی یا غیر خورنده استفاده می شوند.